Van draagvlak naar eigenaarschap: hoe Ronald McDonald Huis Nederland werkte aan diversiteit en inclusie
Hoe zorg je ervoor dat diversiteit en inclusie niet alleen een ambitie op papier zijn, maar onderdeel worden van het dagelijks werk? Met die vraag klopte Ronald McDonald Huis Nederland aan bij SeederDeBoer. Sven Bonte en Cecily Stolte begeleidden een Impact Generator-traject waarin medewerkers zelf oplossingen ontwikkelden. Dit traject staat in het teken van geen plan van bovenaf opleggen, maar mensen eigenaar maken van de verandering.
Een gezamenlijke ambitie vraagt om draagvlak
Ronald McDonald Huis Nederland wil een medewerkers- en vrijwilligersbestand dat een betere afspiegeling is van de samenleving. Die ambitie ontstond nadat de organisatie de charter Diversiteit van de SER Diversiteit in Bedrijf ondertekende. In de praktijk bleek het lastig om die ambitie organisatie breed te vertalen naar concrete acties: sommige Huizen waren al actief met diversiteit en inclusie bezig, andere zagen minder urgentie.
"We willen zo gastvrij mogelijk zijn voor iedereen", vertelt Monique Hullegie, Teammanager Communicatie en Marketing van Ronald McDonald Huis Nederland. "Wij ondersteunen ouders met een ziek of zorgintensief kind. In de Ronald McDonald Huizen kunnen ouders, broertjes en zusjes verblijven op loopafstand van het ziekenhuis. Gastvrijheid staat hier centraal. In de zorgelijke en emotionele toestand waarin de ouders zich bevinden is het heel fijn als ze herkenning vinden bij mensen met een zelfde culturele achtergrond. Als er bijvoorbeeld een Marokkaanse collega in huis is, kan dat ervoor zorgen dat Marokkaanse gezinnen zich sneller thuis voelen."
Via een voormalige samenwerking kwam de organisatie in contact met Cecily Stolte. Samen met Sven Bonte stelde zij voor om de Impact Generator in te zetten: een methode waarbij medewerkers zelf werken aan oplossingen voor een maatschappelijk vraagstuk.
Van een vraag naar een heldere impactdoelstelling
Het traject begon met het scherp formuleren van de impactdoelstelling. Niet de vraag óf er iets aan diversiteit en inclusie moest gebeuren stond centraal, maar wat de organisatie precies wilde bereiken. "Je wilt eerst de vraag achter de vraag begrijpen", vertelt Sven. "Van daaruit formuleer je een doel waar deelnemers zich in herkennen."
Vervolgens gingen afgevaardigden van de verschillende Huizen aan de slag tijdens een traject van zes sessies, verspreid over een half jaar. De combinatie van fysieke en online bijeenkomsten gaf deelnemers de ruimte om tussendoor gesprekken te voeren, ideeën uit te proberen en ervaringen mee terug te nemen naar de sessies.
Zelf onderzoeken, testen en leren
Vanaf de eerste sessie stond niet de oplossing centraal, maar het leren kennen van de praktijk. Deelnemers spraken met doelgroepen, bezochten organisaties en toetsten hun aannames. "In het begin dachten deelnemers dat hun idee al helemaal uitgewerkt moest zijn", vertelt Cecily. "Terwijl het juist ging om onderzoeken, gesprekken voeren en ontdekken wat werkt."
Dat voelde in eerste instantie ongemakkelijk. De uitkomst lag niet vast en deelnemers moesten zelf richting geven aan hun ideeën. Lastig, maar juist daardoor ontstond eigenaarschap.
"Je ziet dat mensen enthousiast worden omdat ze het probleem zelf hebben onderzocht", zegt Sven. "Daardoor gaan ze echt achter hun idee staan."
Ruimte voor verschillen tussen de huizen
Tijdens het traject bleek dat niet iedere locatie met dezelfde uitdaging bezig was. Waar de Huizen zich richtten op het aantrekken van vrijwilligers met een migratieachtergrond, wilden de vakantieverblijven juist beter aansluiten bij mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt.
Die ruimte was er. Sven en Cecily pasten het traject aan, zodat iedere groep aan een vraagstuk kon werken dat aansloot bij de eigen praktijk. Tegelijkertijd leerden de verschillende locaties van elkaar door ervaringen, successen en knelpunten te delen.
Ideeën krijgen draagvlak door ze samen te ontwikkelen
Waar er in het begin nog veel vragen waren over de aanpak, ontstond steeds meer enthousiasme bij de deelnemers. Dat zag ook Monique. "Na een paar sessies merkten we echt verschil. Er kwam meer bewustwording, mensen gingen andere vragen stellen en successen met elkaar delen."
Het traject werd afgesloten met een pitchmiddag voor een panel met interne en externe deskundigen, waaronder adjunct-directeur van Ronald McDonaldhuis Nederland[MH3.1], Miranda Noorlander. De deelnemers presenteerden hun ideeën, waaronder een buddysysteem voor nieuwe vrijwilligers. Ook ontstonden initiatieven zoals een samenwerking met een COA-locatie in Groningen en de inzet van een Syrische vrijwilliger in Utrecht om andere Syrische gezinnen beter te ondersteunen.
"Ik was echt onder de indruk", zegt Cecily. "Iedere groep vertelde vol overtuiging het eigen verhaal. Dat liet zien hoeveel eigenaarschap er was ontstaan."
Voor de groepen zelf was het ook waardevol om hun ideeën te pitchen aan een jury met expertise. Het panel heeft iedere groep feedback gegeven, en Miranda heeft aangegeven stappen te zetten zodat diversiteit & inclusie prioriteit blijft.
Het traject zet verandering blijvend in beweging
Voor Ronald McDonald Huis Nederland was het traject geen eindpunt, maar het begin van een blijvende beweging. De organisatie blijft de voortgang volgen, deelt ervaringen tussen de Huizen en houdt diversiteit en inclusie structureel op de agenda.
"We kregen goede begeleiding van Sven en Cecily", zegt Monique. "Ze brachten kennis uit andere organisaties mee, hielpen ons onze ideeën verder te brengen en stonden altijd open voor vragen."
Volgens Sven is dat ook waar de kracht van de Impact Generator in zit. "Je ziet mensen eerst zoeken en twijfelen. Daarna worden ze eigenaar van hun idee en willen ze er zelf mee verder. Dat maakt dat een verandering niet van buitenaf wordt opgelegd, maar van binnenuit ontstaat."