Actueel

image

SeederDeBoer leest… Sapiens – Een kleine geschiedenis van de mensheid

Waar komen wij vandaan? Wie wil dat nou niet weten? Eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat deze vraag mij niet dagelijks bezighoud. Maar als er tijd is om te filosoferen dan intrigeert deze vraag mij zeker. Gelukkig neemt Yuval Noah Harari ons in zijn boek mee in de zoektocht naar het antwoord. Houden deze vragen jou ook bezig? Of ben jij benieuwd waarom mensen zich op een bepaalde manier gedragen? Dan is dit boek een aanrader!

SeederDeBoer leest…

 

Titel: Sapiens – Een kleine geschiedenis van de mensheid

Auteur: Yuval Noah Harari

Uitgeverij: Thomas Rap

Jaar van uitgave: 2017

Aantal pagina’s: 447

 

 

Uniek in onze soort

Wij, de Homo Sapiens (let op, Sapiens betekent niet geheel toevallig ‘verstandig’), ontwikkelden ons zo’n 70.000 jaar geleden door nieuwe manieren van denken en communiceren. Daarmee blijken we de enig overgebleven Homo soort. De eerste ‘roddels’ verspreiden zich, samenwerkingsverbanden worden gecreëerd en mensen groeperen zich aan de hand van geloof in een mythe of fictie. De Homo Sapiens domineert door economische activiteiten en sociale gedragingen te baseren op vertrouwen. Waar ik in mijn werk als consultant vertrouwen als vanzelfsprekend beschouw, blijkt dat vertrouwen uniek is voor ons mensensoort. Zaken zoals ‘afspraak is afspraak’, werkzaamheden uit handen geven aan collega’s en leiderschap tonen, bestaan niet zonder vertrouwen. En ach, dat we af en toe houden van een roddel, zit blijkbaar in de aard van het beestje.

Overheersing en hiërarchie

De dominantie smaakt naar meer. Gedurende de agrarische revolutie zijn er koninkrijken opgericht, imperia gesticht en medemensen uitgebuit en dat is daarmee ook de keerzijde van deze dominantie. Het concept ‘hiërarchie’ ontstond, waarbij hiërarchieën ook nu nog aanwezig zijn binnen organisaties. Volgens mij is het juist de kunst je organisatie zo in te richten dat de productieve samenwerking blijft, maar dat onderdrukking en uitbuiting echt verleden tijd zijn. Denk bijvoorbeeld aan zelfsturende teams, het inrichten van (positieve) feedbackloops en het bieden van vrijheid aan afdelingen of individuen om eigen projecten op te starten en te draaien. Laten we leren van de fouten uit onze geschiedenis en vasthouden aan hetgeen ons verbindt: ‘de imaginaire orde’.

De imaginaire orde, ook binnen een organisatie

Het boek geeft inzicht in waarom mensen doen wat ze doen. Dit inzicht helpt mij in mijn dagelijks werk. Zo nu en dan heb ik te maken met collega’s binnen organisaties die op een andere manier werken of communiceren en dit kan tot frictie, onbegrip of frustratie leiden. Ik houd dan vast aan het feit dat menselijke gedragingen verschillen, maar uit onze geschiedenis duidelijk blijkt dat geloof in één imaginaire orde ons in staat stelt effectief samen te werken. Door de gemeenschappelijkheden binnen dit geloof inzichtelijk te maken en daarmee saamhorigheid te creëren probeer ik de organisatie en haar mensen een stapje verder te helpen. Dus heb je last van een collega die moeilijk doet? Zeg dan tegen jezelf dat hij of zij waarschijnlijk een afstammeling is van de Homo Neanderthaler met andere normen en waarden. Jij als Homo Sapiens bent toch wel de ‘verstandige’.

Menselijke gedragingen in het ‘hier en nu’

Veel menselijke trekjes zijn bepaald in ons DNA. Daarom probeer ik deze ‘trekjes’ te omarmen in plaats van te veranderen. Elke organisatie kent haar eigen ‘trekjes’; dus leer ze kennen door het gesprek aan te gaan en wederzijds begrip te genereren tussen leidinggevenden en medewerkers. Een prettige en veilige werksfeer is daarvoor essentieel. De mensheid, zo blijkt, dankt immers haar succes aan het opzoeken van de samenwerking in plaats van het individu voorop stellen. Welke ‘trekjes’ zijn kenmerkend voor jouw organisatie? Ik denk graag met je mee over het omarmen van die ‘trekjes’ en het werken aan een succesvolle samenwerking.

Waar gaan we naar toe?

Wij hebben onszelf, met succes, tot de meest dominante en machtigste soort op aarde gemaakt. En nu? Wordt dit succes ook onze ondergang? Maken we onszelf overbodig door de wetenschap en technologieën? Bestaat de Homo Sapiens nog over 10.000 jaar? Normaal gesproken houd ik niet van een ‘open einde’ want het boek laat ons met deze onzekerheid achter. Maar, blijf ik hierover filosoferen of biedt het vervolgboek op Sapiens misschien antwoord op deze vragen? Bestel het vervolgboek hier

Wil je het boek Sapiens eerst zelf lezen? Bestel Sapiens hier